ابو عبد اللّه آيا خبر دهم به تو از اين سخن خداوند : « من جاء بالحسنة - تا - تعملون » گفت : آرى فدايت گردم . گفت : حسنه دوست داشتن ما اهل بيت و سيئه دشمنى ما اهل بيت است . 582 - عن أبي عبد اللّه الجدلي قال : دخلت على عليّ بن ابى طالب عليه السلام فقال : يا أبا عبد اللّه ألا أنبّئك بالحسنة التي من جاء بها أدخله اللّه الجنة ، و بالسيئة التي من جاء بها أكبّه اللّه في النار ، و لم يقبل له معها عملا ؟ قلت : بلى يا أمير المؤمنين قال : الحسنة : حبّنا و السيئة : بغضنا . ابو عبد اللّه جدلى گفت : بر علىّ بن ابى طالب وارد شدم ، گفت : اى ابو عبد اللّه به تو خير بدهم از حسنه‌اى كه هر كس آن را بياورد خدا او را وارد بهشت مىكند و از سيئه‌اى كه هر كس آن را بياورد ، خداوند او را به صورت در آتش سرنگون مىكند و هيچ عملى را از او نمىپذيرد ؟ گفتم : آرى يا أمير المؤمنين . گفت : حسنه دوستى ما و سيئه دشمنى ماست . 583 - عن جابر ، قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : يا عليّ لو أنّ أمتي صاموا حتى صاروا كالأوتاد ، و صلّوا حتى صاروا كالحنايا ، ثم أبغضوك لأكّبهم اللّه على مناخرهم في النار . جابر گفت : رسول خدا فرمود : يا على اگر امت من آن قدر روزه بگيرند كه مانند ميخ ( لاغر ) شوند و آن قدر نماز بخوانند كه مانند گياه شوند آنگاه تو را دشمن بدارند ، خداوند آنان را بر روى دماغ در آتش سرنگون مىكند . 584 - عن أبي سعيد ، قال : قتل قتيل بالمدينة على عهد النبي عليه السلام فصعد المنبر خطيبا و قال : و الذي نفس محمد بيده لا يبغضنا أهل البيت أحد إلا أكبّه اللّه عزّوجلّ في النّار على وجهه . ابو سعيد گفت : در زمان پيامبر در مدينه كسى كشته شد ، پيامبر بر منبر رفت و خطبه خواند و گفت : سوگند به كسى كه جان محمد در دست اوست ، كسى ما خاندان را دشمن نمىدارد مگر اينكه خداوند او را به رو در آتش سرنگون مىكند .